باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است
که می گویم:من تنها نیستم
تنها منتظرم
تنها....
+ نوشته شده در جمعه سی ام فروردین ۱۳۹۲ ساعت 0:44 توسط سمانه محمدی اصل
|
خط خطی هایی که هم اکنون در مقابل چشمانتان نقش بسته دلنوشته هایی ست به رنگ ارغوان به قلم دختران بهاری مدرسه ی مصلی نژاد در کلاسی که پر است از ارزو هایی به رنگ لباس های پزشکی سپید و پاک...
رقص قلم هایشان به صفحه ی سفید کاغذ پاشیده است رنگ حرف هایی که پشت هیچستان دلشان مخفی کرده بودند. به همت دستان گرم معلمی که جهان کلاسمان رنگ نور میگیرد از افتاب وجودش... سرکار خانم جهانیان